BLOG PORADNI JĘZYKOWEJ
RSS
niedziela, 08 marca 2015

Czy prawidłowe jest zdanie "widzimy się jutro", "widzimy się za tydzień"? Taka forma jest obecnie nagminnie używana w mediach. Czy poprawne to tylko i wyłącznie "zobaczymy się jutro/za tydzień"? Aneta W.

To poprawne sformułowanie. Czas teraźniejszy może być stosowany w zdaniach mówiących o czynnościach przeszłych np. Wyobraź sobie, idę  wczoraj po ulicy... oraz przyszłych Jutro nie mogę, cały dzień remontuję mieszkanie. (RS)

***

Szanowni Państwo, jak powinno zapisywać się: operacja "Pustynna Burza"? Czy oba człony powinny być zapisywane wielką literą? Joanna B.

Takie sformułowanie należy zapisać następująco: operacja Pustynna Burza. Ma tu zastosowanie zasada pisowni nazw imprez, którym organizatorzy nadają specjalny tytuł (jest to zasada nr 71 w Wielkim słowniku ortograficznym PWN).

***

Bardzo proszę o informację, który zwrot jest poprawny: "Adamowi zostało 22 złote" czy "Adamowi zostały 22 złote". Dziękuję i pozdrawiam, E.W.

Poprawnie należy napisać Adamowi zostały 22 złote, bo decyduje tu ostatni człon liczebnika (jak w zdaniu Adamowi zostały 2 złote). (RS)

***

Będę wdzięczny za wyjaśnienie pochodzenia staropolskiego słowa "hola". Z poważaniem, Ryszard G.

Słowo hola znajdziemy w tzw. słowniku warszawskim ("Słownik języka polskiego" pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego z lat 1900-1927). Notuje on hasło hola również w postaci haula i ola jako 'okrzyk przy zatrzymywaniu koni albo bydła' oraz jako 'okrzyk i przyśpiew'. Jest też czasownik holać w znaczeniu 'nawoływać śpiewem'. Autorzy słownika podają, że hola jest zapożyczone z francuskiego hola i niemieckiego holla - te wyrazy słowniki notują jako wykrzykniki. Podobnie jest w "Słowniku gwar polskich" Jana Karłowicza, hola to 'okrzyk przy zatrzymywaniu wołów' lub po prostu 'okrzyk'. Sądzę więc, że jest to po prostu wykrzyknik i nie ma żadnej skomplikowanej etymologii. (RS)

***

Czy według Państwa powinno się odmieniać jednostkę sprężystości puchu: 500 cuin czy raczej: 500 cuinów? Uprzejmie proszę o wskazówkę w tej materii. Z poważaniem Robert B.

To słowo jest rzadko używane w polszczyźnie, jednak jego wymowa umożliwia odmianę.
Może być zatem zarówno 500 cuin jak i 500 cuinów. (EK)

***

Czy takie nazwy jak np. (mięśniak) gładkokomórkowy albo (znamię) wrzecionowatokomórkowe - to pisze się razem czy jednak osobno - gładko komórkowy, wrzecionowato komórkowy? Dziękuję z góry za odpowiedź, pozdrawiam, Joanna L.

Pisownię przytoczonych terminów powinna regulować norma środowiskowa. Norma polszczyzny ogólnej zaleca pisownię łączną przymiotników złożonych pochodzących od rzeczownika i określającego go przymiotnika. Zgodnie z nią właściwa jest pisownia łączna: gładkokomórkowy, wrzecionowatokomórkowe, bogatokomórkowy. (EK)

***

Moje pytanie dotyczy słowa "feministyczny". Czy jest jakieś uzasadnienie dla użycia tego przymiotnika w znaczeniu "kobiecy"? Czy wiąże się wyłącznie z ideologią dotyczącą równouprawnienia płci? Monika N.

Feministyczny oznacza 'dotyczący feminizmu, feministek lub feministów', nie można więc użyć tego wyrazu w znaczeniu 'kobiecy'. (RS)

***

Piszę w sprawię słowa "pejoratywny". Czy ma ono tylko zabarwienie negatywne? Moja polonistka twierdziła, że aby nadać kolorytu słowu "pejoratywny" trzeba to określić przez powiedzenie "pejoratywny dodatni" lub "pejoratywny ujemny". Jaka jest prawidłowa forma użycia tego słowa, gdyż według kilku słowików słowo to ma oddźwięk negatywny? Kamil G.

Pejoratywny to 'mający odcień ujemny, znaczenie ujemne' . Połączenie słowa pejoratywny ze słowem ujemny jest tautologią, czyli - mówiąc potocznie - masłem maślanym.
Połączenie słów pejoratywny i dodatni można uznać za oksymoron, czyli zestawienie wyrazów o wykluczającym się znaczeniu. Oba wyrażenia: pejoratywny dodatni i pejoratywny ujemny są niefortunne, bo słowo pejoratywny nie wymaga dodatkowych określeń. (EK)

***

Ostatnio kilkukrotnie spotkałam się z tym, że ktoś używał słowa "akuratnie". Czy jest to poprawna forma, której można używać, czy raczej wyraz potoczny? Moje drugie pytanie dotyczy wyrażenia "dedykowane dla/do" np. dedykowany do (dla?) cery suchej. Czy takie użycie słowa w tym znaczeniu jest dopuszczalne? M. A.

Akuratnie to słowo znaczące 'porządnie, rzetelnie, dokładnie'.  Słowniki kwalifikują je jako słowo przestarzałe, co nie znaczy, że jest niepoprawne. Wyrażenie dedykowany do jest rażącym amerykanizmem i zdecydowanie nie powinno się go używać. Po polsku mówimy przeznaczony dla cery suchej  lub po prostu krem do cery suchej. (EK)

***

Zwracam się z pytaniem o poprawność użycia czasownika powstałego od angielskiego słowa "stalking"? Czy jedyną poprawną formą przyjętą w języku polskim jest słowo "stalkować"? Czy jest również druga możliwość z zachowaniem cząstki "-ing", czyli "stalkingować"? To taka analogia do słowa "mobbing", gdzie dopuszczalne jest używanie obu form czasownika, tzn. "mobbować" i "mobbingować". Z poważaniem, Agnieszka P.

Wyraz stalkingować jest utworzony zgodnie z zasadami polszczyzny (jak np. dubbingować). Często jednak od wyrazów zakończonych na -ing tworzone są formy czasowników z pominięciem tej cząstki, np. trening - trenować. W tej chwili trudno orzec, która będzie popularniejsza (chyba jednak stalkować, według wyszukiwarki Google ta wersja jest wśród internautów częściej używana). (RS)

***

Chciałbym zapytać od odmianę zapożyczonego słowa "tie-break". Pisząc pracę związaną z tematyką tenisa, miałem wiele wątpliwości co do tego, jak brzmi dopełniacz słowa tie-break. Tie-breaka? Tie-breaku?Uprzejmie proszę o pomoc w tej sprawie. Będę bardzo wdzięczny. Z poważaniem, Mateusz P.

Wyraz ten odmienia się jak rzeczowniki nieżywotne z III grupy deklinacyjnej (jak np. stóg). Odmiana wygląda następująco: M. tie-break, D. tie-breaku, C. tie-breakowi, B. tie-break, N. z tie-breakiem, Msc. o tie-breaku, W. tie-breaku. (RS)

19:32, poradniajezykowa
Link
czwartek, 26 lutego 2015

Wyraz "papamobile" już istnieje w języku polskim, zdarza się też forma "papamobil". Słowniki, które są mi dostępne, jednak nie notują tego wyrazu, prosiłbym o informację, która forma obowiązuje. Z poważaniem, Antoni S.

Obie te formy są poprawne, podaje je np. Wielki słownik ortograficzny PWN pod red. E. Polańskiego (Warszawa 2010). (RS)

***

Zwracam się z prośba o przesłanie odmiany słowa „faksymile” w liczbie pojedynczej. Z poważaniem, Irmina G.

Faksymile (albo: facsimile) jest w liczbie pojedynczej nieodmienne: Zachowało się jedno stare faksymile listu. W liczbie mnogiej odmienia się tak: M. faksymilia, D. faksymiliów, C. faksymiliom, B. faksymilia, N. faksymiliami, Msc. o faksymiliach. (EK)

***

Bardzo proszę o pomoc odnośnie do przecinków w następujących zdaniach, największy problem mam z "co do": "Odmienne poglądy co do przyczyn chorób i ich zwalczania", "Różnice co do możliwości współpracy z państwami centralnymi" Joanna B.

W sformułowaniu co do w znaczeniu 'w sprawie czegoś' nie stawiamy przecinka. Zdania zapisane są poprawnie. (RS)

***

 W tym roku moi rodzice obchodzą czterdziestą rocznicę ślubu i planuję zakup okolicznościowej statuetki z tej okazji. Pan, który wykonuje jej projekt zaproponował mi napis "Z okazji rubinowych Godów". Nie jestem pewna czy to wyrażenie nie powinno być zapisane ,,Z okazji rubinowych godów"- oba człony małą literą. Sądzę też, że jeżeli mam podkreślic znaczenie uroczystości zapis mógłby zawierać wielkie litery - Rubinowych Godów. Anna T.

Słusznie uważa Pani, że możliwy jest dwojaki zapis: rubinowe gody (nieemocjonalnie) lub Rubinowe Gody (podniośle, podkreślenie rangi święta). Zapis proponowany przez wykonawcę projektu nie jest poprawny. (MK)

***

Dzień dobry, uprzejmie proszę o informację która z form  jest poprawna: "co środa" czy raczej powinno być "co środę"? Z góry dziękuję, Jolanta P.

Obie formy są poprawne, ta druga jest notowana przez słowniki jako potoczna. (RS)

***

Chciałabym się zwrócić do Państwa z pytaniem odnośnie odmiany rzez przypadki nazwy brytyjskiego miasta Bradford,gdyż Polacy przebywający w Wielkiej Brytanii nagminnie odmieniają je ("Bradforda","Bradfordzie"), a ja mam wrażenie,że nazwa ta się nie odmienia. Irena

Widocznie Polacy odczuwają potrzebę odmieniania nazwy, której coraz częściej używają. Bradford odmieni się tak samo, jak Oxford: Bradford, Bradfordu, Bradfordowi, Bradford, Bradfordem, Bradfordzie. (RS)

***

Czy pytanie o godzinę w formie "Jaki mamy czas?" lub "Który mamy czas?" zamiast "Która godzina?" Jest poprawne? Pozdrawiam, Aneta G.

Nie jest poprawne, bo czas nie jest synonimem godziny. Na pytanie jaki mamy czas można odpowiedziec np. lokalny albo środkowoeuropejski. (RS)

***

Jestem nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej. Moi uczniowie z klasy III szkoły podstawowej uczestniczyli w ogólnopolskim konkursie Omnibus humanistyczny 2014. W jednym z zadań dzieci miały wykonać następujące polecenie:
"W zdaniu "Z kąpieli każdy korzysta" nie ma wyrazu jednosylabowego. Tak czy nie?"
W kluczu odpowiedzi wskazano, że wyrazem jednosylabowym jest tu przyimek - z. Czy słusznie? Małgorzata P.

W tym zdaniu nie ma wyrazu jednosylabowego. Przyimek to wyraz, ale nie wszystkie przyimki tworzą sylabę. W polszczyźnie mamy przyimki, które nie są wyrazami jednosylabowymi, są to właśnie "z" oraz "w". W kluczu jest więc błędna odpowiedź. (RS)

***

Mówi się "iloraz wysokości i długości" czy "iloraz wysokości do długości"? Z poważaniem, Dawid L.

Skoro iloraz liczb to wynik ich dzielenia, to właściwe jest sformułowanie iloraz wysokości i długości. (EK)

***

Bardzo proszę o odpowiedź, jak zapisywać nazwy potraw i produktów spożywczych, które są zgłaszane np. do Listy Produktów Tradycyjnych (LPT) prowadzonej przez ministra rolnictwa, kiermaszy lub regionalnych konkursów? Chodzi mi np. o nazwy „Pralina z Lublina”, „Karczmiskie pierogi z bobu”, „Masło z Opola Lubelskiego”, „Kraśnickie domowe wino owocowe”. Czy traktować je jako nazwy własne i rozpoczynać dużą literą? Agnieszka O.

Nazwy wyrobów przemysłowych pisze się małą literą, np. nazwy samochodów (fiat, honda), lekarstw (aspiryna, paracetamol), papierosów (marlboro), napojów (napoleon - koniak, tokaj, żywiec - piwo), artykułów spożywczych (rama - margaryna, jogobella - jogurt) itp. Nie są to nazwy własne, tylko nazwy pospolite będące określeniami seryjnych egzemplarzy wyrobów przemysłowych. Tak samo zapiszemy więc podane przez Panią nazwy produktów regionalnych: pralina z Lublina, karczmiskie pierogi z bobu, masło z Opola Lubelskiego, kraśnickie domowe wino owocowe. (EK)

***

Które sformułowanie jest poprawne: "liczba cyfr" czy "ilość cyfr"? Wydaje mi się, że cyfry są
policzalne, zatem "liczba cyfr" powinna być poprawna, ale niestety tylko samodzielnie, bo już "liczba cyfr w liczbie" brzmi trochę dziwnie. Pozdrawiam, Barbara K.

Poprawna będzie liczba cyfr, bo cyfry w zapisie liczby są policzalne. Sformułowanie liczba cyfr w liczbie rzeczywiście brzmi dziwnie (jak zawartość cukru w cukrze), ale w gruncie rzeczy jest poprawne. (RS)

***

Zwracam się z prośbą o rozstrzygnięcie wątpliwości. Redaguję tekst, w którym autor opisuje m.in. działalność ZHP i tu pojawia się problem. Nie możemy dojść do porozumienia jak zapisywać pewne zwroty. O ile dla mnie jasne jest i zgodne z zasadami pisowni, że "Komenda Główna ZHP" piszemy dużymi literami, to już zwrot "komenda chorągwi" zapisałabym małymi, ponieważ dla mnie nie jest to już nazwa własna (gdyby była to Komenda Chorągwi w Katowicach wtedy taka pisownia byłaby, moim zdaniem, uzasadniona). Iwona G.

Tak, komenda chorągwi należy napisać małą literą, jak np. sztab armii. Nie jest to nazwa własna. Sytuacja zmienia się, gdy to sformułowanie jest składnikiem konkretnej nazwy własnej, np. Komenda Chorągwi Wielkopolskiej. (RS)

13:57, poradniajezykowa
Link
środa, 11 lutego 2015

Zwracam się z następującym dylematem: jak zapisać połączenie "nie" z rzeczownikiem w takich przypadkach: "projektant nie-architekt/projektant niearchitekt", "nauczyciel nie-polonista/nauczyciel niepolonista". Renata W.

Partykułę nie z rzeczownikami należy w tych znaczeniach zapisać łącznie: niearchitekt, niepolonista. Łącznik trzeba zastosować tylko wtedy, gdy rzeczownik zaczyna się wielką literą: nie-Polak, nie-Europejczyk, ponieważ gdyby nie było tu łącznika, to mielibyśmy wielką literę w środku wyrazu. (RS)

***

Moje pytanie dotyczy wykrzykników "acha" i "aha". Chodzi mi o sytuację, gdy chcę potwierdzić jakąś informację w luźnej rozmowie elektronicznej. Mój przyjaciel bardzo się poirytował, gdy zwróciłam mu uwagę, że poprawną formą jest aha. Kolega pokazał mi hasło w słowniku poprawnej polszczyzny, gdzie obok aha był odnośnik "także jako acha!". Poczułam się zdezorientowana, ponieważ jak tu polemizować ze słownikiem! Stąd moje pytanie, jak to jest z tym "aha"/"acha"? Pozdrawiam, Patrycja.

Forma ach - pochodzi od słowa achać czyli zachwycać się czymś -  i piszemy przez ch, natomiast aha - używane dla potwierdzenia czegoś - jest pisane przez h. Słownik ortograficzny PWN  i "Wielki słownik poprawnej polszczyzny" PWN podają tylko takie możliwości. (MK)

***

Dzień dobry, chciałabym spytać o znaczenie słowa "lamelka". W Słowniku języka polskiego PWN jest to «cienka płytka blaszana lub pasek blachy». Nazwa ta jest jednak powszechnie używana w branży meblarskiej na określenie drewnianego łącznika płyt meblowych. Czy definicja słowa lamelka została poszerzona i czy jest to słowo powszechnego użytku jak gwoździe, czekolada, młotek czy też stanowi nazwę zastrzeżoną? Z poważaniem Justyna P.

Tak znaczenie tego rzeczownika jest dziś poszerzone, lamelka oznacza po prostu pasek czy płytkę (niekoniecznie wykonaną z blachy), mamy przecież np. drewniany płot lamelowy. Nie jest to nazwa zastrzeżona, to rzeczownik pospolity. (RS)

***

Rozumiem, że Stary Testament i Nowy Testament piszemy wielkimi literami. A jak jest z wyrażeniem "prawo" w sensie prawa starotestamentowego, Mojżeszowego? Czy można zapisać je wielką literą? Np. "Pod przymierzem Prawa Izraelici składali Bogu ofiary". I jak jest z zapisem słowa "zakon" które występuje jako synonim "prawa" w Bibliach protestanckich? Z poważaniem, Joanna S.

Ma Pani rację, wyrażenia Stary Testament, Nowy Testament zapisujemy wielką literą, podobnie jak wyrażenie Prawo Mojżeszowe w znaczeniu 'pięcioksiąg'. Istnieje również możliwość zapisu: prawo Mojżeszowe na oznaczenie zbioru pouczeń (podaję za słownikiem pisowni religijnej). Należy podkreślić, że uproszczenie tego wyrażenia do pojedynczego słowa prawo nie jest wskazane, gdyż może rodzić nieporozumienia. Sądzę, że podobnie należy unikać samego określenia zakon – wieloznaczność tego wyrazu wymaga dookreślenia i wtedy również możliwy jest zapis wielką literą obu elementów. (MK)

***

Czy "szengeński" to poprawny wariant pisowni przymiotnika od miejscowości Schengen, czy jednak fakt, że nie spolszczamy Schengen do Szengen sprawia, że "szengeński" to błąd ortograficzny? Pozdrawiam, Karolina G.

Spolszczanie obcych nazw zakorzenianych w polszczyźnie jest zjawiskiem aprobowanym przez normę językową. Dlatego oba warianty przymiotnikowe: schengeński i szengeński trzeba uznać za poprawne. Zauważyłam jednak, że w dokumentach przeważa forma schengeński, natomiast w publicystyce używany jest także przymiotnik szengeński. Zatem użycie któregoś z wariantów ortograficznych zależy wciąż od stopnia oficjalności i urzędowości tekstu. (EK)

***

Zwracam się z prośbą o pomoc w utworzeniu przymiotnika od imienia Horacy. Nie jestem przekonana, czy również do Horacego (jak i Horacjusza) przymiotnikiem jest słowo "horacjański". Czy może, mając na myśli wiersz Exegi monumentum, powinnam mówić o "horacjuszowym" dziele? Z poważaniem, B. W.

Dzieło może być horacjańskie lub horacjuszowskie. Obie te fromy są poprawne, ale ten drugi przymiotnik słowniki notują jako rzadszy. (RS)

***

Czy można "zmniejszać/zwiększać" "bezpieczeństwo/ryzyko"? Czy lepiej "zmniejszać/zwiększać" "poziom bezpieczeństwa/ryzyka"? Kiedy zmniejsza się poziom czegoś, a kiedy zmniejsza się coś? Elza.

Można zwiększać bezpieczeństwo i poziom bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego sformułowania zależy od typu tekstu. Pierwsze jest bardziej potoczne, drugie bliższe jest stylowi urzędowemu bądź naukowemu. Ale to, doprawdy, niuans. (EK)

***

Zwracam się z uprzejmą prośbą o wyjaśnienie, co oznacza słowo "audycja". Zajrzałam do Słownika Języka Polskiego i przeczytałam: 'pozycja w programie radiowym, np. koncert, pogadanka, słuchowisko. Audycja muzyczna, słowna, słowno-muzyczna'. Według mnie wyjaśnienie słownikowe wystarczy, by zrozumieć, co to jest audycja. Jednak słyszałam już wypowiedzi o audycjach radiowych i telewizyjnych, a to już zahacza o tautologizm. Pozdrawiam, Lidia P.

Sformułowanie audycja radiowa jest poprawne i notowane przez słowniki, bo właściwie istnieje już na prawach związku frazeologicznego, jak np. blog internetowy. Natomiast sformułowanie audycja telewizyjna jest błędne, bo audycja to program dźwiękowy, nie jest więc synonimem programu telewizyjnego. (RS)

***

Uprzejmie proszę o informację, która z form jest właściwa, w związku z pełnioną funkcją publiczną przez kobietę: "przewodnicząca" czy "przewodniczący"? Chodzi o funkcję przewodniczącego sejmiku województwa (określoną w formie męskiej przez ustawodawcę). Na tę funkcję wybrana została kobieta. Nie budzi naszych zastrzeżeń zachowanie formy męskiej w przypadku zapisu funkcji "Przewodniczący Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego" (bez imienia i nazwiska) stosowanego np. na tablicach urzędowych zamieszczanych na budynku. Rodzi się jednak pytanie, czy na materiałach firmowych, gdzie pojawia się już imię i nazwisko osoby pełniącej tę funkcję (tabliczka informacyjna na drzwiach gabinetu, wizytówki imienne, papier firmowy, pieczątka imienna, itp.) powinno używać się podpisu w wersji męskiej. Urszula J.

W materiałach firmowych zdecydowanie przewodnicząca, natomiast przewodniczący jest właściwy w nazwach urzędów jednoosobowych w aktach prawnych bądź na tabliczkach informacyjnych. (EK)

***

Chciałabym zapytać, jak odmienia się imię "Cormac". Spotkałam się z nim raz w pewnej książce i było ono odmienione " z Cormakiem". Ja jednak uważam, że powinno się odmieniać "z Cormacem" itd. Będę bardzo wdzięczna, jeśli ktoś rozwieje moje wątpliwości. C.

Nazwiska obce, zakończone na -c, które wymawia się jako k, w narzędniku zapisuje się zgodnie z brzmieniem: Balzac - z Balzakiem, Cormac - z Cormakiem (chodzi o uninięcie połączenia ci). Zapis w książce jest więc poprawny. (RS)

środa, 28 stycznia 2015

Czy użycie przez pracownika Urzędu Pracy do bezrobotnego zwrotu "pani Anno" a nie "pani Kowalska" jest właściwe? Czy zastosowanie takiej formy jest niegrzeczne ze strony urzędnika i może godzić w osobę obsługiwaną, czy bezrobotny ma prawo czuć się urażony i zgłosić skargę do przełożonego? I odwrotnie: Czy klient Urzędu Pracy może do urzędnika zwrócić się np. "pani Ewo" czy powinien użyć stanowiska jakie urzędnik zajmuje? S.

Zasada jest prosta: nie wolno zwrócić się po imieniu do osoby, której nie znamy. Sformułowań typu pani Anno, panie Piotrze możemy użyć tylko w stosunku do osoby, którą znamy, lecz jeszcze nie jesteśmy z nią "na ty". Mogę tak powiedzieć np. do sąsiadki, którą znam od lat, ale z którą nigdy nie zawarłem bliskiej znajomości. Na pewno nie powinien się tak zwracać ani urzędnik do petenta, ani petent do urzędnika. (RS)

***

Mam wątpliwości odnośnie pisowni wyrażenia "metropolia waszyngtońska", spotkałam sie z zapisem z wielkiej litery, jak i obu członów z małej litery, a także z zapisami Metropolia waszyngtońska oraz metropolia Waszyngtońska, która z tych form jest poprawna? Ewa J.

Ma Pani rację, można spotkać różne formy zapisu nazwy metropolia waszyngtońska, ale jest to nazwa administracyjna prowincji kościelnej, do której pasują zasady ortograficzne mówiące o małej literze, podobnie jak w zapisach województw, gmin itp. Zapisujemy więc metropolia waszyngtońska. (MK)

***

Czy na dyplomie forma Dyrekcja jest poprawna, jeśli dyplom podpisuje jedna osoba? Słownik podaje, że dyrekcja to sprawowanie funkcji dyrektora. Czy więc można uznać taki zapis? J.

Na takim dyplomie określamy osobę, która pełni konkretną funkcję, powinno więc być dyrektor. Natomiast dyrekcja w znaczeniu, które Pani przytacza, to rzeczownik nazywający czynność, np. w zdaniu już dwa lata trwa jego dyrekcja w tym zakładzie. (RS)

***

Uprzejmie proszę informację, czy na przykład w zdaniu "Na konferencji  wystąpił dyrektor Departamentu Prawnego (naczelnik Wydziału Prawnego)" słowa "dyrektor" i "naczelnik" powinny być pisane małą czy wielką literą? Pytanie drugie: czy powinno się używać wyrażenia "przesyłam jako załącznik", czy można napisać "przesyłam w załączeniu"? Marcin W.

Wyrazy dyrektor, naczelnik to nazwy pospolite, więc trzeba je pisać małymi literami (wyjątkiem są zwroty adresatywne, np. Szanowny Panie Dyrektorze). Norma wzorcowa nie akceptuje wyrażeń w załączeniu, w nawiązaniu, w odpowiedzi na. Zaleca się sformułowania: w załączniku (lub: załączam), nawiązując, odpowiadając na... (EK)

***

Czy prawidłowo napisałem tytuł czasopisma “Mówią wieki”? Według mnie jest to zgodne z zasadą, że w nieodmiennych tytułach czasopism wielką literą piszemy tylko pierwszy wyraz. Prosiłbym o odpowiedź oraz ewentualne wyjaśnienie mojego błędu. Pozdrawiam, Paweł Z.

Tytuł ten należy zapisać wielkimi literami: "Mówią Wieki". Od roku 2008 obowiązuje następująca uchwała ortograficzna Rady Języka Polskiego: "W tytułach - odmiennych i nieodmiennych - czasopism i cykli wydawniczych oraz w nazwach wydawnictw seryjnych piszemy wielką literą wszystkie wyrazy (z wyjątkiem przyimków i spójników występujących wewnątrz tych nazw), np. Gazeta Wyborcza, Tygodnik Powszechny, Polityka, Język Artystyczny, To i Owo, Biblioteka Wiedzy o Prasie, Typy Broni i Uzbrojenia, Listy z Teatru, Mówią Wieki, Po Prostu, A To Polska Właśnie. Spójniki i przyimki występujące wewnątrz takich tytułów piszemy małą literą." (RS)

***

Chciałbym się zapytać o poprawność zdania "Niezwykła podróż w Australii". Takie zdanie jest w mojej książce do języka angielskiego. Czy nie lepiej brzmiałoby "...po Australii"? Pozdrawiam, Adrian D.

Oba sformułowania są poprawne, jest jednak między nimi różnica znaczeniowa. Podróż w Australii, to podróż od punktu A do B, wytyczoną trasą, wskazuje na ruch ukierunkowany, do wyznaczonego miejsca. Natomiast po Australii jeździmy jak po mieście - takie sformułowanie komunikuje, że czynność wykonywana jest w różnych miejscach jakiejś przestrzeni. (MK,RS)

***

Chciałbym się również zapytać czy zdania "chodźmy na basen", "co powiesz na kino?", "a może zagramy w piłkę?" można zaliczyć do sugestii? Leo.

Rzeczownik sugestia ma także znaczenie 'czyjeś rady, pomysły, namowy'. Zdania te są więc sugestiami w tym właśnie znaczeniu. (RS)

***

Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie która forma jest poprawna: "kraje rozwijające", czy "kraje rozwijające się"? Czy sformułowanie "kraje rozwijające się" nie sugeruje odbiorcy, że kraje te rozwijają się same? Rozwój jest wynikiem działań, decyzji wewnętrznych (krajowych) jak i zewnętrznych (zagranicznych). Dlatego zastanawiałem się nad formą "kraje rozwijające". Tomasz W.

Poprawne sformułowanie to kraje rozwijające się. Ono nie wyklucza, że kraje rozwijają się z pomocą czynników zewnętrznych. Mówi, że to one właśnie się rozwijają (a niekoniecznie same siebie). Poza tym to sformułowanie funkcjonuje jako termin ekonomiczny. Natomiast sformułowanie kraje rozwijające nie mówi nic o tym, co te kraje rozwijają - siebie? Przemysł? Gospodarkę? (RS)

***

Nie jestem pewna, czy narodowość powinna być "kazańska" czy "kazachstańska". Tym samym, czy obywatelstwo powinno być "kazańskie" czy też może "kazachstańskie". Pozdrawiam serdecznie  z mroźnej i zaśnieżonej Syberii. Anna M.

Obywatelstwo jest kazachskie, kazaskie lub kazachstańskie - tylko te formy są poprawne. Pozdrawiamy Syberię z mniej mroźnej Polski. (RS)

***

Mój problem związany jest z niewielka wsią Dołuje, położoną na zachód od Szczecina. Przez wiele lat spotykałam się z ogólnie używaną formą odmiany tej nazwy własnej, która w dopełniaczu brzmiała Dołuj. Niedawno otrzymałam od koleżanki informację, że jest to forma niewłaściwa i poprawnie odmieniony wyraz powinien brzmieć „do Dołujów” (jak „do Międzyzdrojów” ). Przyznam, że wersja koleżanki brzmi dość dziwnie, ale może to ona ma rację, a ja jedynie przywykłam do powszechnie używanego błędu i stał się on dla mnie normą. Hanna G.

"Słownik nazw miejscowości i mieszkańców" PWN podaje formę Dołuj. O poprawności form gramatycznych nazw miejscowych decyduje też lokalny zwyczaj językowy. Zatem to Pani ma rację. (EK)

***

Zauważyłam w ćwiczeniach do języka polskiego kl. II szkoły podstawowej, zadanie polegające na utworzeniu pytania do podanego zdania oznajmującego: "Ola i Jakub jadą do Zakopanego". Moim zdaniem prawidłowe pytanie powinno brzmieć "dokąd jadą Ola i Jakub?", natomiast w ćwiczeniach początek zdania pytającego zaczyna się od słowa "gdzie". Kiedyś uczono mnie, ze zaimka "gdzie" używamy pytając np. "gdzie leży książka?", a nie "gdzie idziesz", bo tu poprawną formą było: "dokąd idziesz?". Czy nasz język na tyle się zmienił, że śmiało możemy pytać "Gdzie jedziesz? " Pytanie, tym bardziej ważne, bo chodzi o poprawne nauczanie dzieci w szkole. Pozdrawiam. Marta Z.

Gdzie może być użyte jako zaimek przysłowny w pytaniach o cel lub trasę ruchu, więc pytanie gdzie idziesz? jest poprawne. Jednak należy pamiętać, że słowniki określają to użycie jako potoczne. Dlatego w takim ćwiczeniu w podręczniku powinno się do zastosować formę wzorcową dokąd jadą Ola i Jakub?. (RS)

14:36, poradniajezykowa
Link
środa, 25 czerwca 2014

Proszę o wyjaśnienie różnicy między "kurczakiem" i "kurą". Czy słowa te mogą być używane zamiennie? Adrian D.

Kurczak to potoczne określenie kurczęcia, czyli młodej kury. Jednak potocznie ten wyraz stosujemy zamiennie z kurą: jemy kurczaka z grilla, wędzimy kurczaki itd. Nie jest to błąd, te znaczenia są notowane przez słowniki. (RS)

***

Czy wyrażenie "okres ważności" można odnieść do sytuacji, w której na danym przedmiocie jest zamieszczona tylko jedna data (tzw. data ważności) wyznaczająca kres bycia ważnym, nie określająca jednakże momentu początkowego, od którego dana rzecz zaczęła być ważna? Bartosz S.

Lepiej tu mówić właśnie o dacie ważności, bo okres to przedział czasowy i trzeba go wyznaczyć dwiema datami. (RS)

***

Czy na ulotce leku błędem jest postawienie znaku zapytania na końcu punktów sformułowanych w formie pytania, np. "jak stosować lek", "jakie działanie ma lek"? W ulotkach znaku zapytania nie ma lub jest dwukropek. Hanna B.

Wskazane przez Panią zdania są pytaniami tylko z pozoru – autor ulotki leku sam stawia pytania i sam na nie odpowiada, więc znak interpunkcyjny nie jest tu potrzebny. (MK)

***

Kieruję do Państwa zapytanie w imieniu mojego kolegi - harcerza, który nie ma internetu. Przekazuję dosłowną treść jego pytania: "Stwierdzam, że w tekście przyrzeczenia harcerskiego jest błąd. Uważam, że nie ma wyrazu chętną, a tymczasem  podano w tekście  "...nieść chętną pomoc bliźnim...". Powołuje się on na wyjaśnienia Wielkiego słownika ortograficzno-fleksyjnego i uważa, że treść należy zmienić na ...nieść chętnie pomoc bliźnim... Jolanta A.

Słowo chętny ma dwa znaczenia: współczesne - 'pełen dobrych chęci, skory do czegoś, ochoczy, pilny' i dawne  - 'dobrze usposobiony względem kogoś, życzliwy, przychylny'. W przyrzeczeniu harcerskim użyto słowa chętny w starszym znaczeniu. (EK)

***

W oficjalnych dokumentach Komisji Europejskiej "Drinking-water Directive" została przetłumaczona jako" Dyrektywa w sprawie wody przeznaczonej do spożycia". I taki zwrot jest stosowany w polskich przepisach prawnych. W wielu artykułach spotyka się zwrot "woda pitna" co bardziej pasuje do drinking-water (i jest krótsze:)) ale podobno jest "nie po polsku". Krótsze (i chyba właściwe) jest określenie "woda do picia". Które z tych trzech jest poprawne?

Wszystkie są poprawne, także sformułowanie wodna pitna. Najlepiej więc zapisać po prostu Wytyczne WHO dotyczące jakości wody pitnej. (RS)

***

Mam do Państwa pytanie odnośnie poprawności następującego sformułowania "dzień dzisiejszy". Osobiście drażni mnie i mam wątpliwości co do poprawności tych słów, które często można zaobserwować u dziennikarzy, lektorzy radiowi, politycy i wielu innych. No np. czy dzień mógłby być wczorajszy? Marcin M.

Sformułowanie dzień dzisiejszy jest poprawne, choć nadużywane w stylu urzędowym i oficjalnym. Błędne jest natomiast sformułowanie na dzień dzisiejszy w znaczeniu 'dzisiaj, obecnie', np. w zdaniu Na dzień dzisiejszy nie obserwujemy zmian. (RS)

***

Mam problem z wyrazem "kite" (skrót od "kitesurfing"). Spotykam się z nim często w swojej pracy redaktorsko-korektorskiej, dlatego uznałem, że praktycznie będzie go spolszczyć - "kajt". Ostatnio zastosowałem słowo "kajt" w dopełniaczu liczby pojedynczej: "Dni bez kajtu jest jednak niewiele...". Autorka tekstu zarzuciła mi błąd po redakcji i korekcie oraz podała prawidłową wg siebie pisownię "kite'a". Andrzej K.

Autorka tekstu ma rację. Wciąż mamy kitesurfing a nie kajtserfing. Spolszczona wersja kajt nie jest powszechna w języku pisanym. Dlatego lepiej zapisać dopełniacz kite'a, jego forma odnosi się bowiem do pełnej postaci wyrazu kitesurfing. (RS)

***

Mam od dłuższego czasu problem z odmianą nazwisk kończących się na literę -x. Jeżeli mamy nazwisko Hendrix, to oczywiście jest ono na tyle popularne, że nawet jeśli zmienimy x na ks, to czytelnik będzie wiedział o kogo chodzi. Jeśli jednak mamy np. nazwisko Cox, to przy odmianie i zamianie x na ks nazwisko staje się nieczytelne (rozmawiałem z Coksem...). Jaka jest Państwa porada i jakie jest Państwa zdanie na ten temat? Czy spolszczamy i zapisujemy nawet nazwiska przez -ks, czy może jednak w przypadku nazwisk / nazw własnych pozostawiamy x we wszystkich przypadkach oprócz miejscownika? Zuzia Z.

Nazwiska, które mają w zakończeniu tematu literę -x, mogą przyjąć w deklinacji polskie końcówki (Hendriksa, Coksa), ale norma dopuszcza także utrzymanie w zapisie -x. Można więc zapisać: Hendrixa, Coxa. (RS)

***

Gdy wszyscy głosują za lub przeciw, powinno się napisać w protokole "Rada głosowała jednomyślnie" czy też "Rada głosowała jednogłośnie"? Z serdecznymi pozdrowieniami, Janusz F.

Przysłówki jednogłośnie i jednomyślnie mają to samo znaczenie - 'zgodnie'. Można ich zatem używać wymiennie. W formule rada głosowała... lepszy ze względów stylistycznych jest przysłówek jednomyślnie (nie powtarzają się w niej te same części słów). (EK)

***

Chciałbym się zapytać o zwrot: "nie grzeszyć wiedzą". Zastanawiam się nad sensem tego stwierdzenia. Jaki to ma sens, jakie to ma znaczenie? Czyli ktoś kto używa swojej wiedzy to nią "grzeszy"? A niby dlaczego? I co jest złego w używaniu wiedzy? To jest klasyfikowane jako grzech? Bardzo bym prosił o wytłumaczenie tego związku frazeologicznego. B.

Frazeologizm nie grzeszyć czymś ma znaczenie 'przejawiać cechę przeciwną'. Sformułowania nie grzeszyć wiedzą, nie grzeszyć rozumem słowniki odnotowują jako powiedzenia żartobliwe, one nie muszą być logiczne. Prawdopodobnie takie konstrukcje powstały analogicznie do rozpowszechnionych nie grzeszyć urodą, nie grzeszyć pięknością - a tu już nam łatwiej urodę z grzechem połączyć. (RS)

13:53, poradniajezykowa
Link
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 14